Día cuarenta y siete: afscheid, treinen en back in Barca

Vrijdag 16 december. Vandaag stond in het teken van afscheid. En van de trein halen op een normale manier.

Na een rustig ontbijt sloeg ik de deur van het Triana Backpackers hostel achter me dicht. De trein zou in de namiddag om 15:55 vertrekken. Daarvoor had ik met Gloria, Jade en Marvin afgesproken te gaan lunchen bij Veganitessen.

Tot die tijd ben ik nog aan het werk gegaan. Nou ja, werk. Ik moest eerst nog een plek vinden om te overnachten in Barcelona. En het was ook tijd na te gaan denken over mijn terugreis naar Nederland. Volgend weekend begint de kerst weer en ik wil voor die tijd weer in Zwolle zijn.

Qua overnachting heb ik gekozen voor een airbnb-kamer vlak bij het Camp Nou stadion. Zondagavond ga ik naar de wedstrijd van Barcelona tegen Espanyol, dus dat leek me wel zo praktisch. Verder ligt het ook niet ver van het treinstation waar mijn trein vanuit Sevilla aankomt. Een andere reden voor deze ruimte is de laptopvriendelijke werkplek in de vorm van een bureautje op de kamer. Ik ben er nog op gebrand wat werk te verzetten dit weekend.

Nog even terug naar Sevilla. De lunch was zowel gezellig als smakelijk. Daarna was het tijd om afscheid te nemen. Iets waar ik altijd een beetje tegen opzie. En dan doel ik op het moment, de situatie. Ik maak er altijd wat ongemakkelijks van. Of ik probeer te veel te zeggen of ik kom niet uit mijn woorden. Daarom voelde het goed dat het afscheid van Gloria, Jade en Marvin voor de verandering zo natuurlijk ging. Dat maakt het extra jammer dat onze wegen scheiden.

Qua treinreis heb ik weinig te vertellen gelukkig. Ik had me beter voorbereid dan de vorige keer. En hoewel ik uiteindelijk alsnog maar vijf minuten over had kwam ik in normale toestand aan bij mijn trein. Weer een beetje zelfrespect herwonnen. 🙂

Barcelona

Om kwart over 9 in den avond kwam ik aan bij het hoofdstation van Barcelona: Barcelona Sants. Drie kwartier later, precies op de afgesproken tijd, kwam ik bepakt en bezakt aan bij het airbnb-appartement. Jordi de gastheer stond me al op te wachten. Hij liet me mijn kamer en de rest van het appartement zien waar ik het weekend zou overnachten. Het zag er allemaal goed uit. Het appartement is netjes en mooi ingericht. Mijn kamer heeft een groot, schoon bed, twee kasten en een laptoptafeltje. Jordi nam zijn rol als gastheer erg erg serieus. Flyers van bezienswaardigheden, een brief met uitleg plus een chocoladereep met een fles water als welkomstgeschenk. Het had wel wat weg van een hotel.

Anders dan in menig hotel zat er een oudere vrouw in de woonkamer. Ze heet Montserrat, blijkt de moeder van Jordi te zijn en woont in het appartement. Het is een beetje ongemakkelijk dat zij geen Engels kan en mijn Spaans nog ondermaats is. Maar ze lijkt een lief mens te zijn. Jordi zelf heeft een huis verder in de wijk.

Reacties

  1. Reageren

    ik heb even een minder moment gehad in het lezen, maar ik zie weer naar je teksten uit.

Geef een reactie