Día cuarenta y seis: De zon en Ruben rendevouz

Donderdag 15 december. Het was een frisse ochtend. Maar eenmaal in de zon merk je direct dat deze krachtiger is in Zuid Europa. Toen deze net boven de andere gebouwen uitkwam heb ik hier dankbaar gebruik van gemaakt. Op het dakterras, uit de wind en in de zon, liggend op de sofa. Even helemaal niks doen en hemels genieten van het nu.

Tot er een gedachte bij me opkwam. Moet ik hier een foto van maken? Maar wat is daar de toegevoegde waarde van? Het creëert een concrete herinnering aan het moment. Maar het haalt je ook uit het moment. Een soort van paradox. Wat is meer waard? Het moment of de herinnering?

Uiteindelijk heb ik gehandeld en Marvin gevraagd of hij een foto wilde maken. Daarna kon ik weer in mijn zen komen. Toch knaagde het een beetje… :”)

Maar van lang luieren kan ik niet genieten. Daar ben ik te gedreven (of onrustig) voor. Tijd om weer aan de slag te gaan.

Bij WorkInCompany raakte ik aan de praat met Jaime. Hij is de medeoprichter van de coworkingspace. Ook hij ziet coworking groter worden en probeert hier in Sevilla zijn steentje aan bij te dragen. En daar kan ik inkomen, want Sevilla is een fantastische plek om te werken, in ieder geval tijdens de wintermaanden. Verder wil hij het coworking concept graag uitbreiden naar coliving. Toevallig is dat ook iets wat bij mij opkwam.

Om een uurtje of vijf ben ik naar Las Setas gelopen voor de laatste stadsattractie op mijn lijstje. Las Setas, vertaald als de paddestoelen, is een groot, modern bouwwerk hangend boven een plein. Voor €3 krijg je toegang tot het uitzichtpunt bovenop. Er was behoorlijk wat bewolking. Maar ik had geluk, want net voordat de zon zou verdwijnen achter de horizon gaf deze een stralende knipoog onder de wolken vandaag. Het leverde een prachtig uitzicht op.

Later op de avond had ik weer met Ruben afgesproken. In Barcelona hadden we ook al een paar dagen opgetrokken. Nu was hij voor zijn werk twee dagen in Sevilla. Samen met zijn collega’s hebben we een biertje gedronken en een hapje gegeten. Eerst in de Boheme en daarna in het Hard Rock Café. Het zou niet mijn keuze zijn (qua prijsklasse en ambiance), maar het was een gezellige avond.

Terug in het hostel vond ik Marvin in een gefrustreerde staat. Hij wilde een treinkaartje boeken voor zijn reis naar Madrid, waarvandaan zijn vlucht naar Duitsland vertrekt. Maar het lukte hem niet in te loggen bij PayPal om zijn betaling te voltooien. Later bleek de oorzaak waarschijnlijk Num Lock te zijn. 😛

Reacties

  1. Reageren

    mooi verhaal, mooie foto’s en zen in zijn bankie.

Geef een reactie