Vrij op blogtocht

Sindskort voel ik weer het verlangen om te bloggen, écht te bloggen. En dat is alweer een tijdje geleden. Het sluimerde en broeide al wat langer, maar eerst moest ik wat dingen loslaten.

Bloggen was in mijn gedachten namelijk in het hokje van ego komen te staan. Ik zag het als een middel om — onbewust — mezelf te laten zien, te laten gelden, te bewijzen en onderscheiden. Dat doet me denken aan mijn reflectie over activisme, kleine twee jaar geleden alweer.

Maar er is wat verschoven. Nu zie ik het vooral als een vorm van zelfexpressie. Ik verlang ernaar om mij te uiten, om de inzichten die ik opdoe te delen met de buitenwereld. Vind je het leuk of leerzaam om te lezen? Fijn! Zo niet, ook prima 🙂

Eén van de aanleidingen voor de verandering van perspectief is een gesprek met Clarien onlangs. Clarien blogt zelf graag en ik heb bewondering voor haar plezierige, informerende en boeiende manier van schrijven — zie Moesker’s Moestuin blog.

Tijdens ons gesprek hadden we het even over prikkels, want ik gaf aan me die dag onrustig te voelen. Ik zei dat ik om te ontprikkelen, om tot rust te komen, graag in mijn dagboek. Zij vertelde op haar beurt dat haar blog daar een middel voor is, een manier om haar dag(en) te verwerken. Met foto’s en woorden.

Weer bloggen dus, als een vorm van expressie, verwerking van gedachten en het delen met de wereld. 🙂

Dall·e 2024 03 16 22.31.04 Writing In Front Of A Computerscreen

En wie weet wat ik allemaal te delen heb de komende tijd. Momenteel ben ik beland op een interessant spoor over Alberto Camus. To be continued…?

Real generosity toward the future lies in giving all to the present.

Alberto Camus

Tags